Cagrilintide bootst amyline na, een hormoon dat de alvleesklier samen met insuline afgeeft zodra er voedsel binnenkomt. Het signaal landt in de hersenstam en geeft daar een verzadigingsgevoel af. Cagrilintide doet dat in een vorm die het lichaam veel langzamer kwijtraakt: in vroeg onderzoek lag de halfwaardetijd op bijna een week.
In vier jaar tijd schoof de stof op van vroege dosisstudies naar afgeronde fase 3-onderzoeken, vrijwel steeds samen met semaglutide onder de naam CagriSema. De resultaten daarvan verschenen in 2025.
Als los middel
Het grootste losse onderzoek is een fase 2-studie bij 706 volwassenen zonder diabetes, over 26 weken. Het gewichtsverlies was dosisafhankelijk en liep op tot 10,8 procent, tegenover 3,0 procent bij placebo. De hoogste dosering deed het ook beter dan liraglutide, een goedgekeurd middel dat als actieve vergelijker meeliep.
Samen met semaglutide
De combinatie ging verder het traject in. In een fase 2-studie bij 92 mensen met diabetes type 2 gaf CagriSema na 32 weken 15,6 procent gewichtsverlies, tegenover 5,1 procent met semaglutide alleen en 8,1 procent met cagrilintide alleen. Het HbA1c, de maat voor de gemiddelde bloedsuiker, daalde met 2,2 procentpunt.
De fase 3-resultaten uit het REDEFINE-programma verschenen in 2025. REDEFINE 1 volgde 3.417 deelnemers zonder diabetes over 68 weken: min 20,4 procent lichaamsgewicht met de combinatie, tegenover min 3,0 procent bij placebo. REDEFINE 2 deed hetzelfde bij 1.206 mensen met diabetes type 2 en vond min 13,7 tegenover min 3,4 procent; bijna driekwart kwam uit op een HbA1c van 6,5 procent of lager.
De keerzijde is in alle studies dezelfde: maag-darmklachten. Misselijkheid, braken, diarree en obstipatie, meestal voorbijgaand en mild tot matig, maar wel vaak. In REDEFINE 1 bij 79,6 procent van de deelnemers, tegenover 39,9 procent op placebo.
Waar het bewijs ophoudt
Cagrilintide is nergens goedgekeurd als los middel, en ook de combinatie met semaglutide wacht nog op beoordeling. De langste gepubliceerde studies lopen 68 weken; wat er na staken gebeurt is niet gepubliceerd. Bij semaglutide is gedocumenteerd dat het meeste verlies dan terugkeert, en of dat hier anders ligt is onbekend.
Twee kanttekeningen verdienen het om hardop genoemd te worden. In REDEFINE 1 telde de arm met alleen cagrilintide maar 302 deelnemers, dus over langdurige monotherapie zeggen de fase 3-cijfers weinig. En alle genoemde studies zijn opgezet en gefinancierd door de fabrikant; dat is gebruikelijk in deze fase, maar onafhankelijke replicatie ontbreekt vooralsnog.
Het volledige dossier met alle bronnen staat in de kennisbank: Cagrilintide.
Dit stuk beschrijft gepubliceerd onderzoek en vormt geen medisch of gebruiksadvies.